OP EEN BIJ
Een bij in Weesp tastte zich scheel
Zwart-geel-zwart-geel-zwart-geel-zwart-geel
zijn sprieten krulden van plezier
welnu, welnu, 'wat heb ik hier?'
verblind door liefde voor die dame
werd zijn handtastelijkheid met name
fataal, de vamp stak hem, arme malloot
op 't hoogtepunt hartstikke dood
zijn laatste woorden, zacht, in braille
'Oh, wat een fraaie wespentaille!'
Eline Heerdink
|