Lies van de Doorne maakt nieuwe bundel met eigen werk: Scheepsrecht

Waarom Scheepsrecht? Omdat u dan automatisch 'driemaal is...' zegt.
Zo introduceert Lies van Doorne uit Baarn haar derde boekje met eigen werk. De oplage is beperkt, en dat maakt het boekje nog bijzonderder dan het al is. Een waar collector's item.

Tien gedichten, daar opent Scheepsrecht mee, 'van light verse tot diepe roerselen'. Sommige gedichten zijn afgedrukt op een foto die de woorden extra lading geeft.

Dan volgen negen overpeinzingen - Lies vindt column een modieuze, uitgeholde term geworden - stuk voor stuk met een kritische noot, scherpe observaties en soms hilarische scènes. Echt onnavolgbaar.

Dezelfde, af en toe absurde humor keert terug in de altijd weer verrassende korte verhalen. De bundel eindigt met een kleine kroniek van bijna zeventig jaar vriendschap tussen Lies en haar joodse vriend David. Persoonlijk, eerlijk en ontroerend.

Op de foto rechtsboven: buurhond Tess die in Scheepsrecht tweemaal acte de présence geeft, in een gedicht en in een overpeinzing. Naast Tess buurmeisje Jip. Zij maakte twee tekeningen voor Scheepsrecht, waaronder die van Pinkie, de poes die Lies inspireerde tot een ontwapenend gedicht.

Bestellen
Dit verkwikkend eigenwijze boekje kunt u bemachtigen voor 7 euro (plus eventuele verzendkosten). Mail naar Het Schrijvershuis en wij zorgen dat u in het bezit komt van dit unieke werkje. Als voorproefje leest u hieronder een van de gedichten, en een overpeinzing. De verhalen zijn voor internet helaas wat aan de lange kant.

WEDUWNAAR De oude yup met stok en hoedje om de kaalheid te ontkennen onwennig bij de bakker geen briefje meer met wat er moet en om hem heen onhoorbare geluiden 'vader doet het goed'

GORILLA Bokito heette hij, kortstondig voorpaginanieuws. Zelfs in het buitenland werd de gorilla vermeld die zijn superioriteit moest bewijzen tegenover een flirterige mevrouw. Ik kon er wel in komen. Hij zat achter slot en grendel - dachten wij - en zij kon vrijelijk zijn waardigheid te grabbel gooien onder het oog van vele omstanders. Je hebt je te gedragen, ook tegenover dieren. Ik moet eraan denken omdat ik op de autoradio hoor dat onderzoek heeft uitgewezen dat je gorilla's kunt leren autorijden. Men durft het alleen niet aan ze de weg op te laten gaan vanwege irrationeel gedrag. Daar moet ik even over peinzen. Ze kúnnen het dus wel, sturen, schakelen, remmen, mag je hopen, maar toch mogen ze niet de weg op. Niet eerlijk. Je houdt ze een speeltje voor, en dan is het over. Misschien mogen ze wel in botsautootjes, maar daar leer je niet echt rijden, daar leer je botsen. Plotseling krijg ik even de slappe lach. Irrationeel gedrag. Waar hebben ze het over? Als je ergens kunt constateren dat de mens van de aap afstamt, blijkt nu weer, dan is het wel in het verkeer: golvend links en rechts passeren, bumperkleven, de middelvinger in de lucht als ze ongelijk hebben, snijden, scheren, spookrijden… Wie is er hier nou irrationeel? Een beter bewijs voor de evolutie kan ik me niet voorstellen. Straks even de EO bellen. Natuurlijk ben ik, als ik niet oppas, geen haar beter. Indien bijvoorbeeld de een of andere door testosteron gestuurde, aan hoog octaan verslaafde brontosaurus op wielen me de pas afsnijdt. Dan bruist er een oerwoede in me naar boven en ik word net zo'n gorilla als de rest. Tante Bokita.