VERBANNEN NAAR DE NACHT
Nacht van de nacht,
Op schemerige tochten
Naar wieden en weerribben.
De waterlinie wacht,
Wisenten voor haar wallen.

Steile
Peilloos diepe
Smeltwaterdalen
Slingeren zich
Een weg,
In het zwartst van de nacht.

Geboren uit de koude nacht
Weven de witte wieven
Windstil
Grondnevel boven
Heide,
Waar wacht de dag,
De nacht.


Thea Postma
Terug